"بدون شرح"

نمیتونم شرح بدم  حالا که نیستی شبها چه حالی دارم .نه اینکه نخوام یا نتونم بنویسم ٰ،فکر می کنم اگه همه توانم رو جمع کنم نمیتونم حالم رو شرح بدم بعد یکسال هنوز نگاهم رو شبها از جای خالیت می دزدم از بالشتت از خاطره هات ، انگار کنی هنوز شبها با سماجت همیشگیت و لبخندی که گوشه لبت می ذاری سرت رو می ذاری روی بازوم و با دستای کوچولوی نازنینت دستم رو فشار میدی آخرش صدام رو درمیاری"نکن مامانی دیگه بزرگ شدیا..." دوباره می خندی "جیگر خودمه"(اسم بازوم رو گذاشته بودی جیگر از سه سالگیت) "برام کتاب می خونی؟ " سرم رو تکون میدم  "باشه "از تخت می پری پایین و دست پر برمی گردی توی چشمام نگاه می کنی "5تا" مثل همیشه اگه کوتاه بیام باید تا صبح برات کتاب بخونم "3تا بیشتر نمی خونم "به زور قبول می کنی می خوابی و سرت رو می ذاری روی بازوم توی کتابات همیشه کتاب محبوبت هست (قلی و مرغش حنایی )"اول اینو بخون " "خسته نشدی هرشب اینو میاری" میخندی بازش می کنم و می خونم برات .90افسانه ات رو هم آوردی می گردی و یکی از بلندترین قصه هاش رو انتخاب می کنی کتاب ببو رو هم دوست داری همون پسر خنگی که باعث خندیدن دختر حاکم میشه شاید هم فینزل پیشگو این کتاب رو تو بچگیم خونده بودم برات خریدم وقتی فهمیدی کتاب مورد علاقه ام بوده تو هم دوستش داشتی وسط خوندن کتاب سومی خوابت میبره دستم رو که از بالا گرفتن کتاب خسته شده تکون میدم موهای نرمت رو نوازش می کنم و صورتت رو میبوسم پتو رو می کشم روت با اینکه می دونم دو دقیقه دیگه میندازیش کنار همه اینا خوشبختی شبهای من بود که با رفتنت گم شد حالا جاش رو حسرت و گریه های شبانه گرفته دلم برات قد یه دنیا تنگ شده از خدا می خوام شبها زود بخوابی ازش می خوام حتی یه لحظه یاد خاطره هامون نیفتی نمی خوام دلت برام تنگ بشه نمی خوام شبها غصه بخوری خدایا همه دلتنگیهای پسرکوچولوم رو بگیر همش رو بریز توی قلب من نذار دل مهربونش یاد من بیفته خدایا مواظبش باش مهربونتر از یه مامان