"یه مامان تنها "

نشسته بودی روی تختت و بهونه می گرفتی" نمیخوام برم اصلا معلمم رو دوست ندارم " راضی نمیشدی آخرش رفتم پایین و سرویست رو فرستادم رفت خواب آلود بودی و من درمونده "بیا زنگ بزن آقای شریفی(مدیرتون)بگو من نمیام" لب برچیده بودی "نمیخوام" احساس تنهایی می کردم و سردرگم بغض کرده بودم می دونستم که اگه اجازه بدم بمونی خونه و مدرسه نری اینکار برات عادت میشه به ساعت نگاه کردم داشت دیرم می شد اگه دیر می رسیدم سرکار باید با خانم مهرگان کلی بحث می کردم چاره ای نبود از اتاق آمدم بیرون یواشکی که صدام رو نشنوی زنگ زدم آقای شریفی توضیح دادم که نمی خوای بری و بهونه می گیری آرومم کرد گفت که خودش زنگ می زنه و گوشی رو بدم به تو چند ثانیه بعد زنگ زد گوشی رو برداشتم و جوری که بشنوی وانمود کردم آقای شریفی خودش زنگ زده با اکراه گوشی رو گرفتی و با معصومیت بچگانه جوابشو دادی آخرش راضی شدی بهت گفته بود نگرانت شده و دوستات منتظرت هستند از لبه تخت کنده شدی بوسیدمت وبا حوصله لباسهات رو پوشوندم نیم ساعت از وقت کاریم گذشته بود توی دلم جوش می زد باهم رفتیم پایین و سوار ماشین شدیم توی راه برات خیلی حرف زدم از اینکه تو مرد کوچولوی منی و شک ندارم که معلمت قد من دوستت داره توی راه یه شاخه گل خریدم که بدی به معلمت باهات آمدم تا دفتر آقای شریفی منتظرت بود باهات دست دادو با روی باز بردت کلاس برگشتی پشت سرت رو نگاه کردی برات دست تکون دادم و گفتم که ظهر خودم میام دنبالت خندیدی و رفتی کلاس،خیالم راحت شد برگشتم توی ماشین زنگ زدم به خانم مهرگان گفتم برام مشکلی پیش آمده خودم را تا نیم ساعت دیگه می رسونم عصبانی بود و کلی حرف بارم کرد سرم رو گذاشتم روی فرمون بغضم ترکید یه دل سیر گریه کردم دلم از تنهاییم گرفته بود و نمیدونستم برای اینکه بتونم ظهر بیام دنبالت چه بهونه ای جور کنم.آن روز گذشت،عزیز مامان اونموقع تنهایی آزارم می داد ولی حالا که پیشم نیستی این تنهایی داره دیوونه ام می کنه مهم نیست می خواستم بدونی مامان تو رو فراموش نکرده هر نفسی که می کشم به یادتم و از خدا می خوام مراقبت باشه بالاخره یه روزی برمی گردی پیشم امیدوارم تا اون روز عشقی رو که به هم داشتیم فراموش نکنی .